Archive for the 'şiir' Category
Ayrılık…
Ayrılık
Ağaçlar yere gölgeler sermiş,
Batar da güneş düşer ayrılık.
Akarak büyür uzar ırmaklar,
Kavuşur denize düşer ayrılık.
Varılır bir yere yakın ve uzak,
Gurbette sineye düşer ayrılık.
Azrail gelir hıçkırır ruhlar,
Alır da birini düşer ayrılık.
Arif Bük
Filed under: duygusal, şiir | Leave a Comment
Kandilli yüzerken uykularda…
Kandilli yüzerken uykularda
Mehtâbı sürükledik sularda…
Bir yoldu parıldayan, gümüşten,
Gittik…Bahs açmadık dönüşten.
Hulyâ tepeler, hayâl ağaçlar…
Durgun suda dinlenen yamaçlar…
Mevsim sonu öyle bir zaman ki
Gaaip bir mûsıkîydi sanki.
Gitmiş kaybolmuşuz uzakta,
Rü’yâ sona ermeden şafakta…
Filed under: duygusal, şiir | Leave a Comment
Tags: duygusal, şiir
BURSA
bursa ..
İki heceden ibaret o beş harf,
Sana gayet hoş bir isim olmuş.
Yıllardır fark etmediğim sevgin,
Katre iken umman olmuş.
Yeşilin nevileri, cem etmiş sende,
Güzelliğine damga,ismine ek olmuş,
Senki Osman Gazi’nin rüyasıydın,
Şahit bu hakikate Gazi Orhan olmuş.
Senin güzelliğini dile getirmek ,
Bence zor, ancak gören şahit olmuş.
Şifalı suların ve uludağın,
Seni ziyarete sebeb olmuş.
Filed under: duygusal, şiir | Leave a Comment
Tags: duygusal, sevgi, şiir
Bursa’da zaman
BURSA’DA ZAMAN
Bursa’da bir eski cami avlusu
Mermer şadırvanda şakırdayan su
Orhan zamanından kalma bir duvar
Onula bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü
Senden böyle uzak kalmanın hüznü
İçinde gülüyor bana derinden
Sanki bir hatıra serinliğinden
Ovanın yeşili, göğün mavisi
Ve minarelerin en ilahisi
Bir zafer müjdesi burda her isim
Yekpare bir anda gün saat mevsim
Yaşıyor sihrini geçmiş zamanın
Bu kırık taşlarda mahfuz rüyanın
Güvercin [...]
Filed under: şiir | Leave a Comment
Tags: ahmet hamdi tanpınar, bursa, şiir
İstanbul’u dinliyorum…
İstanbul’u Dinliyorum
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar, ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.
Ağlar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadının suya değiyor ayakları;
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Serin serin Kapalıçarşı
Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa
Güvercin dolu avlular
Çekiç sesleri geliyor doklardan
Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları;
İstanbul’u dinliyorum, [...]
Filed under: şiir | Leave a Comment
Tags: istanbul, Orhan Veli Kanık, şiir
Gidebilsen(m)
Bir “gitmek” tutturmuşum.
Gidemeyeceğimi bile bile gitmek istediğim
Uzak yerler var bilmediğim.
Oralarda biri varmış, beklemeyen beni.
Hem sürpriz de olurmuş, öyle kurmuşum.
Gidebilsem iyi,
Gitmesem de farketmez.Ne zaman tanışmışız, paylaşmış mıyız bir şeyi?
Eksik ya da yanlışmış; çok eskimiş, unutulmuşum.
alıntı
http://ozqurbirisi.wordpress.com
Filed under: benim dünyam, duygusal, günlük, paylaşımlarım, yalnızlığım, şiir | Leave a Comment
Tags: benimdünyam, duygusal, günlük, paylaşımlarım, yalnızlığım, şiir
Yalnızlığım…
Rüya rüzgarlarında bir yaprak yalnızlığım
Düşüncem bir neydir ki ürperir perde perde
Belki bu mısralarım esecek gönüllerde
Fakat herkese uzak kalacak,yalnızlığım.
alıntı
kaynak:http://qizem.wordpress.com
teşekkürler…
Filed under: benim dünyam, duygusal, günlük, paylaşımlarım, yalnızlığım, şiir | Leave a Comment
Tags: benimdünyam, duygusal, günlük, paylaşımlarım, yalnızlığım, şiir
Dilerim…
Dilerim bahar
ayaklarına serilsin
Gözlerinde yıldızlar parlasın
Ilık esen bir rüzgâr
Sana sevgiyi fısıldasın
Dilerim çiçekler en
tatlı renkleriyle
Evren tüm güzellikleriyle
Ufuklar koyulaşan pembeliğiyle
Sana mutluluklar versin
Filed under: duygusal, şiir | Leave a Comment
Tags: duygusal, şiir
Güneş gibi ol şefkatte,merhamette.
Gece gibi ol ayıpları örtmekte.
Akarsu gibi ol keremde,cömertlikte.
Ölü gibi ol öfkede ,asabiyette.
Toprak gibi ol tevazuda,mahviyette.
Ya olduğun gibi görün,ya göründüğün gibi ol.
Mevlana Celaleddin Rumi
Filed under: şiir | Leave a Comment
Tags: mevlana, şiir
Gurbet
Dağda dolaşırken yakma kandili,
Fersiz gözlerimi dağlama gurbet!
Ne söylemez, akan suların dili,
Sessizlik içinde çağlama gurbet!
Titrek parmağınla tutup tığını.
Alnıma işleme kırışığını
Duvarda, emerek mum ışığını,
Bir veremli rengi bağlama gurbet
Gül büyütenlere mahsus hevesle,
Renk dertlerimi gözümde besle!
Yalnız, annem gibi, o ılık sesle,
İçimde dövünüp ağlama gurbet!..
NECİP FAZIL KISAKÜREK
Filed under: duygusal, şiir | Leave a Comment
Tags: duygusal, gurbet, necip fazıl kısakürek, şiir
